Aangezien wij afgelopen zaterdag de grens over moesten om in het mooie Brabant een potje te gaan volleyballen, hebben wij een tussenstop gemaakt bij Annyka. Een heerlijke lasagne is voor ons klaargemaakt en de verse worstenbroodjes waren afgehaald bij de plaatselijke Brabantse bakkerij. Je zou zeggen: een betere wedstrijd voorbereiding kan bijna niet.

We moesten het zaterdag opnemen tegen de nummer 1 van de competitie. De Brabantse dames die te goed zijn voor de 3de divisie, maar het handhaven in de 2de divisie lastig vinden. De dames van Volley Zuid waren fit – applaus – dat mag namelijk ook wel even extra benoemd worden. De week ervoor hebben zij zich flink misdragen, maar hebben zichzelf deze week goed hersteld. Deze fitte ploeg ging samen met Sharon en Janice een heerlijke warming-up tegemoet met carnaval-hardstyle hitjes: wat wil je nog meer?

Oke, de wedstrijd… Tja… wat zullen we erover zeggen? De eerste set wisten de dames zich redelijk aan Roosendaal op te trekken. Zeker vergeleken met de wedstrijd in 2019 was er al direct verbetering te zien. In de tweede set namen wij de overhand. Het liep gelijk op en aan het enthousiasme lag het niet. Kris kwam er heerlijk in en maakte de ene na de andere punt na goede sets van Melanie. Maar helaas trok het ons net niet naar een set-overwinning. Toen we eenmaal de 20 punten aantikte lieten we het lopen. Het team uit de tweede set was gebrand, maar in de derde set leek dat vuur verdwenen te zijn. Er werden twee wissels doorgevoerd en we belandden op een achterstand van 10-0. En eigenlijk zijn we er na die grote achterstand niet meer volledig ingekomen. De derde set werd met gemak weggegeven en in de vierde set werden de krachten nog gebundeld, maar ook daar liep het spaak.

Nogmaals, het enthousiasme was fantastisch! We hebben met elkaar de wedstrijd beleefd en geleefd. Laten we deze twee weken snel vergeten en op naar een nieuwe wedstrijd a.s. zaterdag in het oh zo mooie Rotterdam Zuid! Zien we jullie daar?!

Houdoeee!